• In Memoriam Stef Oostindiën

  • Deze week ontving het bestuur het verdrietige nieuws dat Stef Oostindiën op 74-jarige leeftijd is overleden. Stef was jarenlang goud waard voor onze vereniging. Aanvankelijk als voetballer, later ook als supervrijwilliger.

    Op zijn 21e werd Stef lid van voetbalvereniging Berkhout, we spreken over 1967. De spierkracht in zijn benen was enorm waardoor Stef beschikte over een enorm hard schot. Hij scoorde dan ook veelvuldig met een schot vanuit de tweede lijn. Strafschoppen waren sowieso een zekerheidje. In zijn eerste seizoen bij Berkhout liep Stef ‘1 op 1’, ofwel gemiddeld elke wedstrijd een doelpunt.

    Zijn sportieve hoogtepunt als voetballer was ongetwijfeld het kampioenschap naar de tweede klasse in 1969. In dit team speelde hij onder andere samen met drie broers Schuijtemaker en twee broers De Weerd.

    Op wat hogere leeftijd speelde Stef in de veteranen van Berkhout. Daar bleef hij doen waar hij goed in was, het scoren van veel doelpunten. Hij bleef ook beschikken over een keihard schot. Soms probeerde hij het zelfs vanaf de aftrap.

    Bij de veteranen ging het voetballen gepaard met heel veel gezelligheid en saamhorigheid. Hij was van de partij bij de vele uitjes die werden gehouden, naar Engeland (1980), Parijs (1989), Terschelling (1991), Valkenburg (1995). Een geweldig mooie tijd.

    Als vrijwilliger heeft Stef heel veel rollen vervult.  Hij begon daarmee al op jonge leeftijd, begin jaren ’70.  Stef werd trainer en begeleider van het allereerste meisjesteam van de vereniging. Daarmee werd toen de basis gelegd voor de start van het damesvoetbal in 1980.

    Aan het jaar 1982 bestaat er een mooie herinnering.  In de feestweek ter ere van het 50-jarig jubileum was Gerard du Prie, de sterkste man Nederland, uitgenodigd voor een demonstratie van zijn kracht. Nadat hij achteloos een fiets had dubbelgevouwen volgde het onderdeel vrachtwagen trekken. Vervolgens werd het publiek uitgedaagd om het ook even te proberen. Stef stapte naar voren. Bij alle toeschouwers vochten verbazing en bewondering om voorrang toen het Stef lukte om de vrachtwagen nog verder te laten rollen.

    Van 1982 tot 1997 zat Stef in het hoofdbestuur met in zijn portefeuille technische zaken. Bij menig voetbalvereniging wordt die term gebruikt voor voetbalzaken omtrent de selectie, bij Berkhout staat technische zaken gewoon voor technische zaken. Uiteraard was stukadoren de specialiteit van het huis. Maar Stef was van allerlei markten thuis. Bij elke verbouwing of grote klus was Stef nauw betrokken. Dat gold ook voor de grote evenementen eind jaren 80, begin jaren 90. Stormbanen, zeephellingen, waterbaken, Stef droeg zijn steentje bij en genoot daarvan.

    Zijn laatste jaren in het bestuur waren mijn eerste. Ik herinner mij maar al te goed dat Stef niet van het oeverloos geouwehoer was. Stef was een doener. Praatjes vullen geen gaatjes.

    Bij zijn aftreden uit het bestuur in 1997 werd Stef volkomen terecht benoemd tot erelid van de vereniging.

    Ook na zijn bestuursperiode bleef Stef zeer actief voor de vereniging. Hij was inmiddels elftalgeleider van het eerste geworden. Dit was in de tijd dat Co Sloep de hoofdtrainer was. Deze bijzondere Amsterdamse trainer en clubman Stef vormden een gouden duo. Het vlaggenschip beleefde een zeer succesvolle periode, met het kampioenschap in seizoen 96/97 als hoogtepunt. Ook met de volgende hoofdtrainer, Bap Hoeben, beleefde Stef een geweldige periode met, naast de sportieve successen, zeer veel plezier en gezelligheid.

    In die tijd was Stef ook de coördinator voor de wedstrijdafgelastingen op zaterdag en zondag. Zonder de moderne communicatiemiddelen was dat een ondankbare taak met veel telefoontjes in de vroege ochtenduren. Daar moest je echt een clubman voor zijn!

    Naast de bovenstaande chronologie mag zeker niet onvermeld blijven dat Stef met zijn stukadoorsbedrijf jarenlang een trouwe sponsor is geweest met onder andere een advertentie in het clubblad en een reclamebord. Ook heeft Stef tot de zomer van 2008 kantinediensten gedraaid op de zondagmiddag. In diezelfde kantine was hij ook veelvuldig op de vrijdagavond, voor de maandelijkse klaverjasavond.

    Het moge duidelijk zijn: een echte clubman is ons ontvallen. Namens het bestuur en de leden van voetbalvereniging Berkhout wens ik Ria en familie heel veel sterkte!


    René Bot.

     

    PS
    Persoonlijk vond ik het een frappant toeval dat ik een kwartier voor de ontvangst van het overlijdensbericht een stukadoor had gestrikt voor een klus in de kantine. In het verleden zou dit zonder enige twijfel door Stef zijn gedaan. Uit clubliefde.